Powieść współczesna
Czasy dzisiejsze to bardzo duża dowolność i w wielu przypadkach odrzucanie reguł. Stan ten przejawia się także jak najbardziej w sztuce, przykładowo pod postacią powieści współczesnej. Zagadnienie to jest bardzo reprezentatywne, ponieważ na przykładzie literatury i powieści różnych epok można wskazywać na pewnego rodzaju trendy i wyznaczniki naszej światowej, globalnej kosmopolitycznej kultury. Powieść współczesna praktycznie jak współczesne inne formy sztuki mocno charakteryzuje indywidualność i brak stosowania przyporządkowanych zasad. Oczywiście mowa tu o dowolności ich stosowania, ponieważ nawet powieść współczesna nie może nie podlegać niczemu i zawsze jakiś schemat zostanie zachowany, bądź to właśnie ta powieść swoim schematem będzie nawiązywać do gatunku klasyki. Pod względem tematycznym także istnienie pełna dowolność, a całkowita i nieskrępowana wolność słowa pozwala na szastanie tematami jak i zagadnieniami, a także sposobem ich przedstawiania. Powieść współczesna to także powiew nowych trendów i sposobów na pisanie, co dodatkowo wzbogaca literaturę zarówno Polską jak i światową. Powieść współczesna była obiektem dość mocnej krytyki pisarzy wcześniejszej epoki, zwłaszcza pod względem nie dotrzymywania konwencji pisarskiej jak i wprowadzania nowych trendów upowszechniających stare opinie i prawa.
Pióro i szpadel
W środowisku literackim. Zainteresowanie tradycją i kulturą cechowało twórczość wielu poetów europejskich lat czterdziestych dwudziestego wieku, co wydaje się naturalną reakcją środowiska literackiego na przeintelektualizowaną twórczość T.S. Eliota i jego epigonów. Walijski poeta Dylan Thomas (1914-1953) zdobył popularność lirycznym dramatem z roku 1953 zatytułowanym Pod mlecznym lasem. Tak jak poezja Thomasa, dramat ten również cechuje się melodyjnym rytmem i siłą oddziaływania związanej z wiejskimi krajobrazami metaforyki. Podobny klimat cechuje twórczość laureata literackiej nagrody Nobla za rok 1995, Irlandczyka Seamusa Heaney' a (ur. 1939). Język jego wierszy w kunsztowny sposób oddaje świat niedoceniany dotąd przez poezję. Dla pochodzącego z farmerskiej rodziny Heaney’a sam fakt bycia poetą nie jest ani wzniosły, ani nobilitujący. Trzeba przyznać że pisarze i poeci dzisiaj traktowani są znacznie inaczej jak niegdyś. Jeśli jakiś pisarz nie jest na tyle dobry by się wybić na arenę międzynarodową, sukces wtedy niestety nie jest mu pisany. Jak pisze, wrodzony talent literacki oderwał go od pracy na roli, za paznokciami pozostało jednak trochę ziemi. Heaney, jak zresztą wielu współczesnych poetów, nie ma bynajmniej zamiaru się go pozbyć, stanowi to dla nich taki symbol upamiętniający skąd tak naprawdę pochodzą.