Poezja współczesna
Taka bardzo znana i niezrozumiana. W stosunku do tematu poezja współczesna wiele osób odnosi się dość sceptycznie. Źródła tego typu podejścia można doszukać się w kilku wyznacznikach. Przede wszystkim przez nie wtajemniczonych poezja współczesna kojarzy się jako mało romantyczne i łamiące wszelkie klasyczne zasady twory. Faktem jest, iż często dąży się w kierunku wiersza białego, jednakże reszta zarzutów może być jak najbardziej odparta. Poezja współczesna tak jak i niegdyś staje się dość mocnym odzwierciedleniem przemyśleń i studiów nad życiem codziennym. Można zatem powiedzieć że ma coś ona z filozofii współczesnego świata. Dodatkowo porusza nadal tak uniwersalne tematy jak miłość, zdrada, gniew zemsta i temu podobne. Oczywiście nie brakuje także swoistego rodzaju satyr, a wolność słowa wspomaga takowy stan. Poezja współczesna ma w takim razie dużo większe pole do popisu niż niektóre z wcześniejszych epok, a jej urok wcale nie musi, wbrew obiegowym opiniom, nie posiadać romantyzmu, czaru czy nie podlegać pewnym wyznacznikom klasycznym, czy też znanym z innych epok. Poezja współczesna to kolejna epoka w rozwoju poezji światowej, historycznej, dlatego tez powinna być traktowana oddzielnie, jednak dopiero powstanie nowej epoki pozwoli na pełną ocenę tego okresu i zarysowanie jej charakterystyki.
Odkrywanie nowych lądów
Odkrycia. Pozostając pod wpływem symbolizmu, Eliot rozstał się po wojnie z tradycyjną poezją liryczną. Spod jego pióra wyszedł wówczas poemat będący dowodem prawdziwego geniuszu autora - Jałowa ziemia, 1922. Utwór ten jest wytworem erudycji autora-humanisty, dziełem pełnym wielostronnych skojarzeń oraz wyrazistych metafor i symboli. Jałowa ziemia to dzieło na wskroś nowatorskie. Wielu czytelników z trudnością rozpoznaje w poemacie przemieszane ze sobą różne style literackie. Zrozumienie dzieła dodatkowo utrudnia częste zaburzenie granic pomiędzy czasem a przestrzenią, nawiązania do różnych teorii antropologicznych i hermetycznych nauk ezoterycznych. Tylko nieliczni czytelnicy są w stanie przebrnąć przez gąszcz znaczeń. Nieujarzmiony duch burzyciela-eksperymentatora został nieco poskromiony przez wydawcę Eliota - innego wybitnego poetę, Ezrę Pounda (1885-1972). Odkrycia nowych kierunków w poezji miały ogromne znaczenie na dalszy rozwój tego gatunku literackiego. Poezja rozwijała się w dobrym kierunku. Nadal rozwija się w dobrym kierunku jednakże jest ona teraz kontrolowana bardziej przez oczekiwania czytelników. Jeśli jest trendy pisania o nieszczęśliwej milości, to wszyscy tak piszą, jeśli zapotrzebowanie jest na teksty anty wojenne, takie także kolokwialnie mówiąc SA produkowane na rzecz dobra społeczeństwa.