Pchła Szachrajka
Baśniowy poemat Jana Brzechwy, rozsławił postać Pchły Szachrajki szeroko w kraju i za granicą. Pchła, miła w obejściu, elegancka, towarzyska, z przyjaznym uśmiechem na ustach, każdego umiała wyprowadzić w pole. Była piękna, bogata i nie brakowało jej niczego. Mimo to wszystkiego było jej mało. Oszustwa towarzyszyły dniom codziennym, a pociąg do psot i figli tkwił w jej naturze. Do głowy przychodziły jej szaleńcze pomysły i uwielbiała się bawić cudzym kosztem. W końcu do sądu wpłynęły kilogramy skarg na pchłę. Znalazła się w więzieniu. Sędzia, chcąc uniknąć żmudnej pracy przy zbieraniu dowodów, postanowił dojść z pchłą do porozumienia. Obiecał jej wolność w zamian za ślubowanie, że będzie odtąd żyła uczciwie. Pchła przyrzekła mu to i rzeczywiście szalenie się zmieniła. Pchła Szachrajka to nie tylko baśń, ale i zabawna satyra. Toteż niektórzy twierdzili, że jest to utwór napisany z myślą o dorosłych czytelnikach.
Pollyanna
Pollyanna jest bohaterką powieści pisarki Porter. Jej imię wiąże się z rozpowszechnionym w Stanach Zjednoczonych hasłem „zachowaj uśmiech”. W ten właśnie sposób Pollyanna prowadzi swą grę w zadowolenie. Polega ona na samoobronie przed smutkiem i rozpaczą. Nawet w najtragiczniejszych momentach życia nie należy się poddawać i trzeba umieć znaleźć jakiś powód do radości. Jej serdeczne usposobienie, zainteresowanie ludźmi i chęć niesienia pomocy zjednywały jej przyjaciół. W towarzystwie dziewczyny, każdy zaczynał czuć się lepiej. Opiekuńczy styl życia określał obyczajowy wzór dla dziewczyn w Europie. Życiowym zadaniem przyszłych żon i matek było tworzenie przyjaznej atmosfery w domu i w rodzinie. One to miały być lekarstwem na kłopoty dzieci i mężów, na trudności dnia codziennego. Dziś sentymentalna, pełna szczęśliwych przypadków powieść jest trochę staroświecka, ale gra w zadowolenie nadal pozostaje godnym polecenia sposobem na życie.