Oświeceni artyści
Czasy takich artystów jak Rousseau i Voltaire to epoka, w której sformułowano prawa człowieka. Ważnym wydarzeniem historycznym wpływającym na całość życia społecznego była rewolucja francuska prowadząca do powstania parlamentu a także nowego ustroju politycznego. Dzięki tym sytuacjom ludzie zrozumieli wiele poważnych problemów społecznych i państwowych i jednocześnie zaczęli dążyć do ich rozwikłania. Początkowo jednak było to głównie duchowieństwo i osoby z kręgów religijnych, jednak stopniowo rozpowszechniła się na całe społeczeństwo. Coraz większe znaczenie zaczęto przywiązywać do nauki i kultury. Tworzono wyższe uczelnie, a także przeprowadzono całkowitą reformę szkolnictwa polskiego. Ponadto powstała Komisja Edukacji Narodowej. Mecenasem sztuki, czyli opiekunem i sponsorem wielu artystów był w owych czasach król Stanisław August Poniatowski. Organizował on tak zwane obiady czwartkowe, na których spotykali się nie tylko profesjonaliści ale i zwykli amatorzy, którzy wymieniali swoje poglądy i dyskutowali. Głównymi przedstawicielami tego gatunku w Polsce były takie osoby jak działacz polityczny, bardzo zaangażowany w utworzenie konstytucji – Hugo Kołłątaj, a także genialny twórca bajek, Ignacy Krasicki.
Pojedynki o miłość
Romantyzm to epoka obfitująca w nieszczęśliwe miłości i nieustraszonych rycerzy walczących o nią. Główne hasła romantyzmu to „równość, wolność i braterstwo”, które to swe przesłanie ideowe zawiązały wśród wszystkich warstw i grup społecznych, które to w walce o niepodległość myśli i słowa mogły zrobić dosłownie wszystko. Literaci i twórcy sztuki zwrócili szczególną uwagę na uczucia i to co niematerialne. Przede wszystkim zaczęto wierzyć ludziom obłąkanym, niewidomym i małym dzieciom, bowiem to właśnie oni mogliby mieć możliwość kontaktu z zaświatami a także istotami niematerialnymi. Tym, co szczególnie przykuło uwagę twórców była ludowość w szeroko pojętym znaczeniu tego słowa. Zachwycano się nie tylko folklorem, ludźmi mieszkającymi na wsi i tym, co ich otacza, ale również przyrodą, która w tej epoce stała się uczestnikiem wydarzeń rozgrywających się w utworze. To ona współgrała z przeżyciami bohaterów i jest ich obrońcą. Typowy dla romantyzmu bohater, najpierw werteryczny a następnie byroniczny, to jednostka nieprzeciętna i wyjątkowa, przeżywająca nieszczęśliwą miłość, walcząca ze sobą i przeciwko wszystkim. Genialnym twórcą tego okresu był Juliusz Słowacki a także wieszcz – Adam Mickiewicz.