Novalis
Niemiecki poeta i prozaik Novalis to właściwie Georg Philipp Friedrich Freiherr von Hardenberg, który urodził się 2 maja 1772 roku w Oberwiederstedt w Saksonii, a zmarł 25 marca 1801 roku w Weissenfels. Pisarz uznawany jest za najważniejszego przedstawiciela okresu wczesnego romantyzmu, a przez niektórych nawet za jednego z twórców tego kierunku. Novalis pochodził z bardzo religijnej, protestanckiej rodziny i kiedy miał 10 lat oddano go do szkoły religijnej. Szybko jednak odszedł stamtąd, ponieważ nie mógł dostosować się do panującego tam rygoru. Następnie studiował prawo na uniwersytecie w Jenie, które ukończył z wynikiem celującym. Oprócz tego podjął również studia z zakresu nauk przyrodniczych oraz studia filozoficzne. Po ukończeniu studiów zaczął pracować jako urzędnik w kopalni i warzelni soli w Weissenfels. W 1795 roku zaręczył się bez wiedzy rodziców z trzynastoletnią Sophie von Kühn, która jednak zmarła w 1797 roku. Potem był zaręczony z Julie von Charpentier, ale ślub się nie odbył gdyż Novalis zmarł na gruźlicę. Jego twórczość to m. in. zbiór poezji Hymny do nocy czy zbiór wierszy religijnych Pieśni duchowne.
Heinrich von Kleist
Wybitny pisarz, dramaturg, poeta i publicysta niemiecki jednocześnie Heinrich von Kleist urodził się 18 października 1777 roku we Frankfurcie nad Odrą, a zmarł 21 listopada 1811 roku w Wannsee pod Berlinem. Mieszkał we Frankfurcie nad Odrą do momentu gdy jego ojciec nie umarł. Wtedy został wysłany do Berlina. Został oficerem armii pruskiej i walczył przeciwko Francji. W 1797 roku mianowano go podporucznikiem, ale zdecydował się opuścić armię. W 1799 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą. Studiował m. in. matematykę, fizykę oraz łacinę. Przerwał jednak studia na rzecz wolontariatu w pruskim ministerstwie gospodarki w Berlinie. Powodem tej decyzji była wola rodziny narzeczonej Kleista, aby został urzędnikiem państwowym. W okresie od 1808 roku do 1810 roku redagował w Dreźnie pismo artystyczne Phoebus oraz periodyk Berliner Abendblatter. W wyniku zagłębienia się w filozofię Kanta i ideę niepoznawalności prawdy dokonał chodnego czynu estetycznego jakim było popełnienie samobójstwa. Stał się znany dzięki takim dziełom jak m. in.: Rozbity dzban (1811) czy Zaręczyny w San Domingo (1811).