MIEJSCE BIBLII
Biblia jest fundamentem nowożytnej kultury europejskiej. Wciąż odwołujemy się do wątków i motywów Pisma Świętego, posługujemy się normami etycznymi wyznaczonymi przez Księgę, nawiązujemy do biblijnych wzorców osobowych. W naszym języku funkcjonuje wiele symboli i sentencji, które mają swoje źródła w Starym Testamencie. Obecność tradycji biblijnej to jeden ze znaków wspólnoty naszego świata. Wszystkie narody, które znalazły się w polu oddziaływania chrześcijaństwa, musiały ustosunkować się do treści zawartych w Piśmie Świętym. Proces przyswajania, dialog i polemika z tradycją biblijną określają w dużym stopniu dzieje kultur i literatur poszczególnych narodów. Biblia jest też niewyczerpanym źródłem motywów i tematów dla sztuki europejskiej.
MIEJSCE MIŁOŚCI W BIBLII
Pieśń nad pieśniami przypisywana jest Salomonowi. Jest to poetycki dialog kochanków. Zakochani mówią o sobie za pomocą porównań, wiążących się z naturą, przyrodą. Kochankowie zachwycają się sobą nawzajem. Ich miłość jest romantyczna, czysta, dobra, szlachetna. Kiedyś tą pieśń interpretowano alegorycznie, dziś natomiast interpretuje się ją jako miłość dwojga ludzi. Jeżeli człowiek kocha bliźniego to tak jakby kochał Boga. Wszystkie działania człowieka bez miłości są nic nie warte. Miłość nadaje sens życiu, uświęca ludzkie życie. Miłość jest największą wartością. Człowiek kochając drugiego człowieka akceptuje jego wady, powinni być dla siebie dobrzy, wyrozumiali. Prawdziwa miłość nie może kierować się zazdrością, jest wieczna i ufa. Miłość nie jest na pokaz. Jest skromna, czysta, szczera i płynie z serca. Miłość wybacza, jest pozbawiona kłamstw i kieruje się tylko prawdą. Człowiek nie jest idealny i jego miłość też nie jest idealna, ale mamy się tego uczyć, próbować. Miłość idealną uzyskujemy od Boga. Miłość jest uczuciem najważniejszym i największym, to dzięki niej możemy wiele zdziałać w życiu.