Książki nie tylko dla dzieci
Niewątpliwie książki dla dzieci to swego rodzaju wyznacznik dzieciństwa. Na przestrzeni lat zmieniają się ich formy, jednak główna rola pozostaje taka sama. Książki dla dzieci to zarówno baśnie, bajki i opowiadania, jak i edukacyjne typy. Zwłaszcza w ostatnich latach edukacyjny aspekt staje się coraz bardziej rozpowszechniony. Książki dla dzieci od zawsze były możliwie jak najbardziej kolorowe, a co więcej pięknie ilustrowane. Wszystko to służyło pobudzaniu i rozwijaniu wyobraźni dziecka. Dzisiejszy trend to jak wspomniano książki dla dzieci, które podejmują dany temat edukacyjny. W ten sposób można zakupić książeczki z obrazami kształtów, zwierząt czy też cyfr i liczb. Takie zestawienia edukacyjne oparte na barwnym tle oraz bogatych ilustracjach, a do tego pozostawiane oddziałaniu przez zabawę to doskonały element dydaktyczny. Książki dla dzieci to także wspaniały moment, kiedy czytając wieczorem możemy się wiązać ze swoim dzieckiem czy dziećmi i nie dotyczy to tylko rodziców, ponieważ w ten sposób mogą postępować przykładowo chrześni czy ogólnie wujkowie i ciocie. Dopiero w wieku XX, kiedy coraz więcej łudzi, szczególnie w krajach Europy Zachodniej, posiadło umiejętność czytania, wzrósł popyt na książki dla dzieci i młodzieży. Akcja powieści jest tak wciągająca, że młody czytelnik często nie zdaje sobie sprawy, iż za jej pośrednictwem autor przemyca pewne, zakorzenione w kulturze chrześcijańskiej treści i wartości. W literaturze polskiej zwrot ku fantastyce i w stronę problematyki psychologicznej i moralnej stanowił odpowiedź na dominujący wcześniej pozytywizm, którego przedstawiciele widzieli w książkach dla dzieci i młodzieży wyłącznie instrument działań wychowawczych i dydaktycznych. Najwcześniej zmiany nastąpiły w poezji i baśniach, a wysuwającymi się na czoło autorami byli: Maria Konopnicka (O krasnoludkach i sierotce Marysi), Lucjan Rydel (Pan Twardowski) i Bolesław Leśmian (Przygody Sindbada Żeglarza).
Książki dla dzieci
Dla najmłodszych, dla dzieci, młodzieży i dorosłych – Dla wszystkich !Do końca XVIII wieku dzieci i ich specyficznych potrzeb nie traktowano poważnie. Istniało przekonanie, że do momentu osiągnięcia dojrzałości dziecko jest tylko niedoskonałą wersją człowieka dorosłego. Dlatego też przez długi okres jako książki dla dzieci służyły przede wszystkim skróty i adaptacje powieści dla dorosłych, na przykład Przypadków Robinsona Cruzoe Daniela Defoe. Pojawienie się oryginalnej literatury dziecięcej i młodzieżowej było wyrazem uznania najwcześniejszego etapu w życiu człowieka za okres szczególny, a dzieci za godne specjalnego traktowania. Pod koniec XIX wieku młodzi czytelnicy mogli już sięgnąć po kilka interesujących pozycji - W osiemdziesiąt dni dookoła świata Juliusza Verne'a, Alicję w krainie czarów Lewisa Carrolla, Baśnie Han-sa Christiana Andersena, Wyspę skarbów Roberta Louisa Stevensona czy Przygody Tomka Sawyera Marka Twaina. Z rodzimych utworów z tego okresu na uwagę zasługują przygodowe i fantastyczno-naukowe powieści Władysława Umińskiego, takie jak Zwycięzcy oceanu czy Balonem do bieguna. Pisarz ten z powodzeniem współzawodniczył z autorami zagranicznymi, zaspokajając zapotrzebowanie na polskiego bohatera. Ogólnie jednak poziom literatury dziecięcej pozostawiał wiele do życzenia.