Dante Alighieri ‘’Boska Komedia’’
Tematem utworu jest śmierć, czyli temat eschatologiczny. Mimo, że tytuł to ‘’Boska Komedia’’, jest to poemat. Dante pisał swój utwór w latach 1314- 1321, aż do śmierci. Utwór został napisany w dialekcie toskańskim. Nie pisał w łacinie. Utwór® powstał w języku włoskim, ojczystym co jest elementem renesansowym. Dante uważany jest za epigora (tym, który kończy średniowiecze) i prekursora (tym, który zaczyna renesans). Elementem renesansowym utworu są wątki osobiste Beatrycze (element autobiograficzny). Poemat jest obszerny oparty na zasadzie 3: piekło, czyściec, oraz raj. Dante udaje się w zaświaty po piekle i czyśćcu. Oprowadza go Wirgiliusz, który jest jego ulubionym poetą i najświetniejszym przedstawicielem literatury rzymskiej. Po raju oprowadza do jego ukochana Beatrycze, która umarła bardzo wcześnie i była dla niego osobą niegrzeszącą. Dante i Beatrycze porównani są do Romea i Juli. Przedstawione piekło podzielone jest na 9pięter, w których pokutują dusze, 9 pięter jest najgorsze, znajduje się tam zdrajca Jezusa- Judasz. Poemat pisany jest tercyną.
Julian Tuwim ‘’Chrystus miasta’’, oraz ‘’życie codzienne’’
Akcja pierwszego utworu rozgrywa się na ulicy w mieście. Nie ma podanej nazwy miasta, akcja toczy się w nocy. Pojawia się w wierszu motyw tańca. W tańcu biorą udział zbiry, przestępcy, niedoszli zabójcy. Ludzie z marginesu społecznego są ukazani. Poeta posługuje się melgaryzmami. Pojawia się jeden człowiek nieznany. Inni patrzą na niego podejrzliwie. Podchodzi do niego mężczyzna pod wpływem alkoholu. Po nim Magdalena, która była nałożnicą. Ta nieznana osoba okazuje się Chrystusem, który przyszedł do tych ludzi, aby ich nawrócić. Tylko on może im pomóc. Nikt inny nie podał im pomocnej dłoni. Nie zainteresował się ich problemami. Tylko ten jeden dla, którego Ci ludzie byli ważni. W drugim utworze podmiot liryczny zwraca uwagę na zwykłe przedmioty, przedmioty codziennego użytku. Akcja toczy się w jakimś mieszkaniu. Mieszkanie to jest tajemnicze, puste. Tuwim podkreśla, że każde mieszkanie ma w sobie pewną tajemnicę. Pojawiają się metafory. Ukazana jest tęsknota dębu do miejsca w którym dorastał.