Johann Wolfgang von Goethe.
Johann Wolfgang von Goethe uznawany jest nie tylko za najwybitniejszego niemieckiego pisarza, ale również za jednego z najbardziej znaczących dramaturgów i prozaików na całym świecie. Pisarz urodził się 28 sierpnia 1749 roku w Frankfurcie nad Menem, a zmarł 22 marca w Weimarze. Miał bardzo szerokie zainteresowania. Studiował prawo w Lipsku i Strasburgu. Był myślicielem, uczonym i znawcą sztuki, teatru oraz języków obcych. Mieszkał m. in. we Frankfurcie, Strassburgu, Darmstadt i Wetzlar. W 1775 roku osiadł na stałe w Weimarze gdzie pełnił rożne funkcje na dworze księcia sasko-weimarskiego kierując m. in. wszystkimi instytucjami oświatowo-kulturalnymi. Żył w bliskiej przyjaźni z pisarzem Friedrichem Schillerem. Przyjaźnił się również księciem Karolem Augustem i pisarzem Friedrichem Gottfriedem Herderem. Zmarł na skutek zapalenia płuc w osamotnieniu po wcześniejszej śmierci jego żony i syna. W dorobek twórczości Goethego wpisują się takie dzieła jak: powieść epistolarna Cierpienia młodego Wertera (1774), Król Olch (1782), Ifigenia w Taurydzie (1787), Elegie rzymskie (1790) oraz Faust cz. 1 i cz. 2 (1808-1831).
Heinrich Böll
Heinrich Böll urodził się 21 grudnia 1917 roku w Kolonii i tam również zmarł 16 lipca 1985 roku. Pisarz był ósmym dzieckiem Viktora Bölla i Marii Herrmann. W młodości, w okresie od 1924 do 1928 roku uczęszczał do katolickiej szkoły w Kolonii. Następnie podjął naukę w państwowym, humanistycznym gimnazjum im. Cesarza Wilhelma w Kolonii. Po zdaniu matury rozpoczął pracę jako praktykant w księgarni. W 1938 roku został studentem filologii klasycznej jednak musiał przerwać studia po pierwszym semestrze gdyż powołano go do wojska. Walczył na wielu frontach jako żołnierz Wehrmachtu i często był rannym. Przez kilka miesięcy przebywał w niewoli amerykańskiej. Swoją karierę pisarską rozpoczął w 1947 roku od pisania opowiadań i drobnych tekstów. W latach 1971-1974 pełnił funkcję przewodniczącego międzynarodowego Pen Clubu. W 1972 roku Böll został laureatem literackiej Nagrody Nobla. Pisarz jest ponad to patronem Fundacji związanej z niemiecką partią Zielonych, wspierającej działania na rzecz rozwoju społeczeństwa obywatelskiego i równouprawnienia kobiet. W dorobku jego twórczości znajdują się takie dzieła jak np.: Gdzie byłeś Adamie? (1951), I nie poskarżył się ani słowem (1953), Bilard o wpół do dziesiątej (1959), Zwierzenia klowna (1963), Utracona część Katarzyny Blum (1974).