Jean-Paul Sartre.
Jean-Paul Charles Aymard Sartre urodził się 21 czerwca 1905 roku w Paryżu i tam również zmarł 15 kwietnia 1980 roku. Był nie tylko powieściopisarzem i dramaturgiem, ale także filozofem i eseistą. Podczas studiów pisał bardzo wiele poematów, piosenek opowiadań i powieści. Jego pierwszym opublikowanym dziełem była książka pt. Mdłości, która odniosła sukces. Dzięki działaniu w filozoficzno-literackiej gazecie Les Temps modernes stał się popularnym pisarzem i filozofem. W okresie kontrkulturowej rewolucji brał udział w demonstracjach, manifestacjach i protestach zarówno studenckich jak i robotniczych. Popierał feministyczne i lewicowe organizacje. W 1964 roku otrzymał literacką Nagrodę Nobla, ale odmówił jej przyjęcia. Dzisiaj uważany jest za głównego przedstawiciela egzystencjalizmu ateistycznego chociaż pod koniec swojego życia odszedł od niego i stworzył własną wersję socjologii marksistowskiej. W dorobku jego twórczości znalazły się takie dzieła jak m. in. Mur (1939), Muchy (1943), Baudelaire (1947), Brudne ręce (1948), Diabeł i Pan Bóg (1951), Kean (1954) czy Krytyka dialektycznego rozumu (1960).
Guillaume Apollinaire
Francuski poeta polskiego pochodzenia Guillaume Albert Vladimir Alexandre Apollinaire de Kostrowitzky urodził się 26 sierpnia 1880 roku w Rzymie, a zmarł 9 listopada 1918 roku w Paryżu. Jest uznawany za jednego z głównych przedstawicieli francuskiej awangardy poetyckiej. Dzieciństwo spędził z matką i młodszym baratem Albertem w Rzymie. Edukację rozpoczął w kolegium Saint-Charles, potem uczęszczał do kolegium Stanislas w Cannes, a następnie do liceum w Nicei. W tym okresie zaczęło się jego zainteresowanie literaturą i wtedy też wydał wraz ze swoim przyjacielem Ange Toussaint-Luca swoje pierwsze utwory. Wraz z rodziną przemieszczał się kilkakrotnie i ostatecznie osiadł w Paryżu. Znalazł pracę jako asystent literata, ale pracował także w piśmie Tabarin. 15 września 1901 roku miał miejsce jego debiut poetycki, a w marcu 1902 roku zadebiutował jako prozaik. Jego przyjaciółmi i współpracownikami byli m. in. Pablo Picasso, Andre Breton czy Marcel Duchamp. W dorobku jego twórczości znajdziemy takie dzieła jak: Wiersze nadreńskie (1901), Alkohole (1913), Kaligramy (1918) czy Poeta zamordowany (1916).