Hiob
Hiob był człowiekiem pobożnym, codziennie składał ofiarę Bogu. Był niezwykle oddany Bogu, był człowiekiem szczęśliwym, bogatym, często spędzał czas z rodziną, był osobą kochającą Boga i bliźniego tak jak mówiły przykazania. Szatan powiedział Bogu, że jest najbardziej pobożny ale nigdy nie doznał szczęścia. Szatan na początku zabrał Hiobowi majątek. Bóg się chwalił Hiobem przed szatanem, cieszył się że Hiob jest tak mu oddany. Bóg kochał Hioba, lecz Bóg chciał sprawdzić jaki Hiob jest naprawdę. Czy pomimo niepowodzeń pozostanie mu wierny. Pierwsze nieszczęście jakie spotkało Hioba to, to że stracił majątek, bogactwo, cały dorobek życia. Kolejnym nieszczęściem dla niego była utrata rodziny, która bardzo kochał. Hiob pogodził się z tym wyrokiem, dzięki czemu nie zawiódł Boga. Następnie opuścili go przyjaciele, stracił wszystko, był chory, wszyscy się go brzydzili. Na koniec Bóg wynagrodził Hioba, że pomimo nieszczęść pozostał mu wierny. Dał mu On nową rodzinę, żonę, dzieci, nowy majątek, jeszcze większy niż miał przedtem. Hiob pragnie śmierci, nie ma już siły na walkę. Życie jest marne, pokazany jest tutaj motyw marności, jest ulotne, kruche. Hiob nigdy nie wyrzekł się Boga. Nie był cały czas pokorny, po czasie zaczął się buntować, snuć pretensje, ale nigdy nie wyrzekł się Boga. Pozostał mu wierny, chociaż miał momenty zwątpienia. Współczesne nawiązanie do motywu hiobowego brzmi tak, że Hiob może się obwiniać za śmierć swojej rodziny. Bał się, że znowu może wszystko stracić. Ta druga rodzina nie mogła mu zastąpić tej pierwszej. Nowe życie nigdy nie zastąpi starego. Hiob ma wyrzuty sumienia. Współczesnym Hiobem jest człowiek który przeżył wojnę.
GATUNKI LITERACKIE
Biblia jest nie tylko święta księgą wielu religii, ale jest także zespołem wielu dzieł literackich. Autorzy Biblii przyswoili sobie formy literackie, które istniały w ich czasach. Mamy więc w Piśmie opowieści historyczne, np. Księga Królewska, baśnie o ukrytym sensie moralnym, np. Księga Tobiasza, w której młody bohater wędruje w towarzystwie anioła po lekarstwo dla ślepego ojca; nauki, np. Księga Koheleta; hymny religijne Księga Psalmów, czy wreszcie poematy zawierające fragmenty pieśni weselnych, np. Pieśń nad pieśniami. Twórcy ksiąg biblijnych używają wielu środków stylistycznych, znanym także starożytnym pisarzom greckim i rzymskim.