Günter Grass
Günter Grass urodził się 16 października 1927 roku w Wolnym Mieście Gdańsku (obecnie polskie miasto Gdańsk). Jego ojcem był kupiec niemiecki, a matką Kaszubka. Jako dziecko mieszkał w Gdańsku, ale w 1942 roku zgłosił się do niemieckiej marynarki wojennej, ale ze względu na młody wiek został przyjęty w 1943 roku. W 1954 roku ożenił się i kilka lat później zamieszkał w Berlinie. Jego pierwsze małżeństwo nie przetrwało i rozwiódł się w 1978 roku, a w 1979 roku ponownie się ożenił. Międzynarodowe uznanie i sławę zdobył dzięki trylogii gdańskiej składającej się z utworów: Blaszany bębenek, Kot i mysz oraz Psie lata. Grass otrzymał za swoją twórczość wiele nagród w tym: Doktor honoris causa Uniwersytetu Gdańskiego i Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jednak najważniejszą nagrodą było przyznanie pisarzowi literackiej Nagrody Nobla w 1999 roku. Do najważniejszych dzieł pisarza oprócz wspomnianej trylogii gdańskiej zaliczyć możemy takie dzieła jak: Miejscowe znieczulenie (1997), Spotkanie w Telgte (1992), Pełzanie rakiem (2002) Ostatnie tańce (2005) czy Przy obieraniu cebuli (2007).
Friedrich Schiller
Johann Christoph Friedrich von Schiller znany bardziej jako Friedrich Schiller urodził się 10 listopada 1759 roku w Marbach niedaleko Stuttgartu, a zmarł 9 maja 1805 roku w Weimarze. Ten przedstawiciel klasyki weimarskiej był wybitnym niemieckim dramaturgiem, estetykiem, filozofem, historykiem, teoretykiem teatru oraz poetą. Już w wieku 13 lat podejmował próby pisania wierszy i dramatów. W trakcie szkoły, mając 18 lat stworzył swoją pierwszą sztukę pt. Zbójcy, która opowiadała o grupie idealistycznych rewolucjonistów i ich dramatycznym końcu. Przyniosła mu ona duży sukces i sławę o czym świadczy fakt, że zaczęto nazywać go „niemieckim Szekspirem”. Studiował medycynę i prawo. W 1780 roku otrzymał stanowisko lekarza pułkowego w Stuttgarcie. Następnie był wykładowcą historii i filozofii w Jenie. Ożenił się z Charlottą von Lengefeld z którą miał czwórkę dzieci. W 1799 roku zamieszkał w Weimarze, gdzie razem z Goethem, swoim przyjacielem, założył Weimar Theater. Zmarł na gruźlicę mając 45 lat. W jego dorobku znajdują się takie dzieła jak np.: Intryga i miłość (1783), Don Carlos (1787/88), Dziewica Orleańska (1801), Oblubienica z Messyny (1803), Wilhelm Tell (1803/04) czy poemat Oda do radości (1786).