Elementy nadające utworowi charakteru literatury faktu
Autorka podjęła aktualną problematykę polityczną, socjologiczną i psychologiczną. Brak fikcji literackiej, materią utworu są autentyczne wydarzenia i postacie. Utwór ma formę pamiętnika. Narracja jest w pierwszej osobie. Narrator jest jednocześnie bohaterem. Jego wiedza jest ograniczona wyłącznie do tego, czego sam był świadkiem i uczestnikiem, lub do tego o czym opowiedział mu ktoś inny (zawsze w utworze zostaje to zaznaczone). Jest maksymalny obiektywizm, wyciszenie własnych emocji narratora. Kompozycja jest narzucona przez same wydarzenia, chronologiczna, podporządkowana biografia opowiadającego o sobie bohatera.
Elementy nadające utworowi charakteru działa literatury pięknej
Niezwykłość języka, czyli precyzja i metaforyczność. Występują cechy stylu niskiego, dosadność, brutalna rzeczywistość fizjologiczna. Cechy stylu wysokiego to bogactwo, rozbudowane metafory, patos, elegancja, rzeczywistość uduchowiona. Styl wyrażający doznania zmysłowe, emocje i refleksje. Kompozycja jest nieprzypadkowa, wydarzenia ujęte w klamrę dwóch spotkań z tym samym człowiekiem, wyraźna puenta na końcu, poszczególne rozdziały składają się z mikronowelek. Opowieści skoncentrowane wokół jednego wydarzenia, w których ujawnia się sens przytoczonej w skrócie biografii postaci. Mają one swoją dramaturgię z punktem kulminacyjnym i puentą. Głównym elementem konstrukcyjnym są wyraziste portrety postaci.