Tekst o pisarzu Jean-Marie Gustave Le Clezio.
Laureat literackiej Nagrody Nobla z 2008 roku, wybitny francuski powieściopisarz Jean-Marie Gustave Le Clezio urodził się 13 kwietnia 1940 roku w Nicei. W młodości studiował literaturę francuską w College Litteraire Universitaire w Nicei i tam uzyskał stopień doktora. Następnie przebywał w Londynie i Bristolu, a później wyjechał do USA i podjął pracę nauczyciela. W trakcie odbywania służby wojskowej, którą rozpoczął w 1967 roku przebywał m. in. w Meksyku, gdzie nie tylko spełniał obowiązki wojskowe, ale prowadził również działalność kulturalną pomagając w tworzeniu Biblioteki Instytutu Francuskiego w Ameryce Łacińskiej. Zaczął interesować się kultura indiańską i rozpoczął studia nad językami Indian na Uniwersytecie w Meksyku. Później został wykładowcą na uniwersytetach w Bostonie, Bangkoku, Meksyku, Albuquerque czy Austin. Obecnie mieszka w USA w Albuquerque w stanie Nowy Meksyk oraz we Francji w Paryżu i Nicei. Wśród dzieł składających się na twórczość Le Clezio znajdziemy takie powieści jak: Protokół (1963), Pustynia (1980), Le Chercheur d’Or (1985), Onitsza (1991) czy Urania (2006).
Samuel Beckett.
Laureat literackiej Nagrody Nobla w 1969 roku, wybitny dramaturg, prozaik i eseista Samuel Beckett (ur. 13 kwietnia 1906 roku koło Dublina w Irlandii, zm. 22 grudnia 1989 roku w Paryżu we Francji) z pochodzenia był Irlandczykiem, ale zalicza się go do grona pisarzy francuskich, ponieważ chociaż początkowo pisał w języku angielskim to od 1945 roku zaczął tworzyć w języku francuskim. Do Francji przeniósł się na stałe po śmierci ojca w 1933 roku. Był działaczem francuskiego ruchu oporu, otrzymał nawet Złoty Krzyż Wojenny. Odbył wiele podróży w swoim życiu. Przebywał m. in. w Anglii, Niemczech, Szwajcarii, Jugosławii i we Włoszech. Samuel Beckett był wyznawcą i pomocnikiem uznawanego za geniusza literackiego Jamesa Joyce’a. Twórczość Becketta jest wyjątkowa, a jego utwory wyróżniają się brakiem tradycyjnej narracji oraz towarzyszącą im atmosferą skrajnego pesymizmu. Pisarz jest również jednym z twórców teatru absurdu. Wśród jego dzieł znajdziemy takie pozycje jak: Proust (1931), Murphy (1938), Watt (1953), Malone umiera (1951), Czekając na Godota (1954), Końcówka (1957), Nie ja (1973) czy Kroki (1976).