Alexandre Dumas
Pisarz francuski Alexandre Dumas urodził się 24 lipca 1802 roku w Villers-Cotteręts niedaleko Paryża, a zmarł 5 grudnia 1870 roku w Paryżu. Był wnukiem markiza Antoniego Aleksandra Davy de la Pailleterie. W młodości pobierał naukę u księdza Gregoira’a w Villers-Cotteręts, ale nie był zbyt pilnym uczniem. Mimo to w 1816 roku został kancelistą u notariusza. W tym samym czasie spotkał kilka osób, które znacząco wpłynęły na jego dalsze losy. Byli wśród nich m. in. Amadeusz de la Ponce i Adolf de Leuvena, z którym napisał kilka sztuk dla założonego przez Dumasa amatorskiego teatru. Mając dwadzieścia lat pisarz przeniósł się do Paryża, gdzie zdobył pracę w sekretariacie księcia Orleańskiego w Palais-Royal. W 1840 roku ożenił się z Idą Ferrier. Miał trójkę nieślubnych dzieci, z których jedno, Alexandre, został jak ojciec słynnym pisarzem, autorem powieści Dama Kameliowa. Twórczość Dumasa barwna jest w podstępy, spiski, romanse i pojedynki. Jego ulubionym tematem była powieść przygodowa rozgrywająca się na tle historycznym Francji. Wśród jego dzieł znajdziemy takie utwory jak: Trzej muszkieterowie (1844), Hrabia Monte Christo (1844), Królowa Margot (1845) czy Czarny tulipan (1850).
Honoré de Balzac
Jeden z głównych, obok Dickensa i Tołstoja, współtwórców powieści europejskiej – francuski powieściopisarz Honoré de Balzac urodził się 20 maja 1799 roku w Tours, a zmarł 18 sierpnia 1850 roku w Paryżu. Przeżył nieszczęśliwe dzieciństwo, ponieważ jego matka nie darzyła go miłością i oddała na wychowanie najpierw mamce, a później obcym ludziom u których nauczył się czytać i pisać. Następnie ojciec umieścił go w prowadzonej przez zgromadzenie oratorianów szkole z internatem w Vendôme. Po jej ukończeniu, wciąż źle traktowany przez matkę, w wieku 18 lat ostatecznie opuścił rodzinny dom. Podjął naukę w szkole średniej w Toursie, a po jej zakończeniu pracował w kancelarii adwokackiej. Następnie podjął studia prawnicze na Sorbonie, których jednak nie ukończył. W 1829 roku zdobył sukces literacki dzięki powieści Szuanie, ale prawdziwy rozgłos dało mu dzieło Fizjologia małżeństwa, głównie dlatego, że uznano je za nieprzyzwoite. Żoną Balzaca została jego wieloletnia miłość Ewelina Hańska, która pochodziła z Polski. Za najważniejsze dzieło literackie pisarza uznawany jest monumentalny cykl powieści Komedia ludzka.